h1

Rüyanın bitişi

Temmuz 8, 2008

Yazar: Hatif BERKÎ

Sözüme kramp girdi.

Sözlüklerin kapağı kapandı, ben seninle konuşmaya sözcük aradığımda. Ne de hoş, ne de rahat cümleler kuracaktım. Olmadı. Rüzgarın esmesi yetti, cümlelerin uçuşması için. Rüzgar esti, rüya bitti. Rüyasız kaldım.

Rüyalarımı götürürken sen, biri düşmüş olacak torbadan. Aldım onu. Sesszice koydum başımın üstüne. Kapadım gözlerimi ve beklemeye başladım. Bayağı beklemiş olmalıyım ki uyuyakalmışım.

Sabaha doğruydu galiba. Bir rüya uyandırdı beni, anladım ki oymuş. Çok acı yerlerden başladık geziye. Cehennemin vadilerinde dolaştık, ateş dolu vadiler… buz dolu vadiler… irin dolu vadiler… Sonra dünyaya geldik, koparılmış güllerin bahçesine, yavrusu vurulmuş ceylanların sesine, ekmek derdindeki babaların yüreğine uğradık. En son kırık tabaklar… En son oraya gittik. Tabakların bini bir arada, bin parça. Hepsi kırılmış.

Rüyaya bu geziden dolayı teşekkür etmeyecektim. Rüya, zamansız gelmişti, istediğim yerlere götürmemişti. Oturduk. İkram edilecek bir tabak yoktu zaten. İkram da etmedim.

Rüya gittiğinde yine başbaşa kaldım kendimle. Rüyasız bir hayatı yaşamayı mı kabuslara katlanmayı mı tercih ederdim? Ama senden artakalan son rüya da gitti artık, benim sorumun da senin cevabının da bir anlamı yok.

Önce tren biletini, sonra gömleğini kaybeden ben; şimdi rüyalarımı gömüyorum kör uykulara.

Rüya bitti.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: